يا تقلب ، غش ، سرقت ، حيله و تزوير . يَأْخُذُونَ عَرَضَ هذَا الْأَدْنى تعبير بعرض براى اينست كه گفتند ( كلّ ما بالعرض يزول ) دنيا و زخارف آن فانى مىشود و از دست ميرود ، و تعبير بادنى يا دنائت و پستى است يا از دنوّ و پيش است نسبت بآخرت وَ يَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنا فقط تمنّاى مغفرت دارند بدون آنكه توبه كنند و دست از حرام بكشند چنانچه امروزه قرآن را مكرر ميخوانند و احكام آن را مخالفت ميكنند و ميگويند ما را خدا ميآمرزد اگر ما هم جهنم رويم على ميماند و حوضش اين معاصى ما كه چيزى نيست آن معاصى بزرگ باعث جهنم مىشود و عذاب وَ إِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ كه اصرار بر معاصى دارند و ندامت و توبه در كار نيست هر چه باشد و هر كجا باشد مال دنيا را ميگيرند و مىبلعند . أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثاقُ الْكِتابِ مخصوصا حتى در همين تورات رائج اهل كتاب لعن كرده هر كه را كه به احكام آن عمل نكند لذا نصارى در حق عيسى ( ع ) ميگويند ( فدانا من لعنه الناموس ) . أَنْ لا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ كجا دارد و در چه كتابيست كه اصرار بر معاصى بالاخص معاصى كبار را خدا ميآمرزد وَ دَرَسُوا ما فِيهِ مكرر خوانده‌اند و فراگرفته‌اند كه غير از حق و واقع نسبت به خدا ندهيد وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ تقواى از معاصى كه سعادت و رستگارى از براى مؤمن با تقوى است أَ فَلا تَعْقِلُونَ عقل سليم البته حكم مىكند كه اوامر الهى بايد امتثال شود و از نواهى او بايد اجتناب كرد و بهشت از براى مطيع است و استحقاق عذاب از براى عاصى مگر آنكه بيك وسيله اگر با ايمان از دنيا برود مورد عفو واقع شود لكن نبايد مطمئن شد و طغيان در معاصى و گناه كرد